நெஞ்சில் உரமுடன், சிவகாசியில் மரித்த ரத்த சாட்சி: ரெவரெண்ட் ஜான் தியோபிலஸ் ஜார்ஜ் பேரன்ப்ரூக்கின் நினைவு தினம்!

கிறிஸ்தவ வரலாற்றுச் சங்கம்

மன்னா செல்வகுமார்

கிறிஸ்தவ மரபு ஆய்வாளர்

(நினைவு தினச் சிறப்புப் பதிவு)

இன்று, மார்ச் 29. திருநெல்வேலி மாவட்டத்தின் ஆன்மீகச் சிற்பியும், சுரண்டை, பாவூர் மற்றும் சிவகாசி மக்களின் கல்விக்காகத் தன் இளமை, குடும்பம், உயிர் என அனைத்தையும் தியாகம் செய்த மாபெரும் சி.எம்.எஸ் (CMS) மிஷனெரி ரெவரெண்ட் ஜான் தியோபிலஸ் ஜார்ஜ் பேரன்ப்ரூக் (Rev. John Theophilus George Barenbruck) அவர்களின் நினைவு தினம்.

கிறிஸ்தவ வரலாற்றுச் சங்கத்தின் சார்பாக, இந்த நன்னாளில் அந்தத் தியாகச் செம்மலின் வரலாற்றை உங்களோடு பகிர்ந்துகொள்வதில் பெருமிதம் கொள்கிறோம்.

தந்தையின் ஆசையும், மகனின் அர்ப்பணிப்பும்:

ஜான் பேரன்ப்ரூக்கின் தந்தை, மாயவரத்தில் (மயிலாடுதுறையில்) மிஷனெரியாகப் பணியாற்றி, அங்கேயே தன் தொண்டையில் இரத்த நாளம் வெடித்து, ஜெர்மனியில் மரணமடைந்த ரெவரெண்ட் ஜி.டி. பேரன்ப்ரூக் (Rev. G.T. Barenbruck, 1789–1833) ஆவர்.

தந்தை இறக்கும்போது சிறுவனாக இருந்த ஜான், தன் தந்தையின் மரணச் சாசனத்தின்படி லண்டனில் உள்ள இஸ்லிங்டன் (Islington) சி.எம்.எஸ் கல்லூரியில் இறையியல் பயின்றார். படித்து முடித்ததும், "நான் இந்தியாவிலேயே பிறந்தவன், எனக்குத் தமிழ் சரளமாகப் பேசத் தெரியும். என் தந்தை வியர்வை சிந்திய அந்தத் தமிழ் மண்ணிற்கே என்னை மிஷனெரியாக அனுப்புங்கள்" என்று லண்டன் சி.எம்.எஸ் சங்கத்திடம் கேட்டுப் பெற்று, 1844-ல் திருநெல்வேலி மாவட்டத்திற்கு வந்தார்.

சுரண்டை மண்ணில் ஒரு கல்விக் காவலர் (1844 - 1858):

திருநெல்வேலி மாவட்டத்தில் உள்ள சுரண்டை (Surandei) மற்றும் பாவூர் (Pavoor) பகுதிகள் அவரது பிரதான ஊழியத் தளங்களாக அமைந்தன. 1845-ஆம் ஆண்டு, திருநெல்வேலி முழுவதும் "விபூதி சங்கம்" என்ற அமைப்பால் கிறிஸ்தவர்கள் மீது கொடூரமான தாக்குதல்கள் நடத்தப்பட்டபோது, சுரண்டை மக்களின் வீடுகளையும், தேவாலயங்களையும் அவர் தன் உயிரைப் பணயம் வைத்துக் காப்பாற்றினார். "எங்கும் கலவரங்கள் நடந்தாலும், என் பொறுப்பில் உள்ள சுரண்டை மாவட்டத்தில் 'பூரண அமைதி' (Perfect Peace) நிலவுகிறது" என்று அவர் லண்டனுக்கு எழுதிய கடிதம், அவர் எந்த அளவுக்குத் தன் மக்களை நேசித்தார் என்பதற்குச் சாட்சியாகும்.

அவரது அயராத உழைப்பால், பாவூர் மற்றும் சுரண்டை பகுதிகளில் ஆயிரக்கணக்கான மக்கள் கல்வியறிவும், ஆன்மீக விழிப்பும் பெற்றனர்.

சிவகாசியில் கூடார ஊழியம்:

சுரண்டையில் தனது பணிகளைச் செவ்வனே முடித்த அவர், பின்னர் திருநெல்வேலியின் வடக்குப் பகுதியான சிவகாசிக்கு (Sivagasi) சென்றார். அங்குப் புகழ்பெற்ற மிஷனெரிகளான டி.ஜி. ராக்லேண்ட் (T.G. Ragland) மற்றும் டேவிட் ஃபென் ஆகியோருடன் இணைந்து "கூடார ஊழியம்" (Tent Ministry) செய்தார். சொகுசான வீடுகளை விடுத்து, கொளுத்தும் வெயிலிலும், மழையிலும் சிவகாசிக் காடுகளில் கூடாரங்களை அமைத்து, பல மைல்கள் நடந்து சென்று சுவிசேஷத்தை அறிவித்தார்.

இந்தக் கடினமான காலகட்டத்தில்தான், அவரது அன்பு மனைவியும் இறந்துபோனார். தாயில்லாத தனது இரண்டு இரட்டைக் குழந்தைகளை (Twins) ஐரோப்பாவில் விட்டுவிட்டு, தன் தனிப்பட்ட துயரங்களை மறைத்துக்கொண்டு சிவகாசி மக்களுக்காக உழைத்தார்.

ரத்த சாட்சியாய் சிவகாசி மண்ணில் ஒரு விதை:

1858-ஆம் ஆண்டு மார்ச் மாதம், சிவகாசியைச் சுற்றியுள்ள கிராமங்களில் 'காலரா' (Cholera) நோய் கொடூரமாகப் பரவியது. மிஷனெரிகளுக்கு உதவியாக இருந்த சமையல்காரர்களுக்கும், கூடாரப் பணியாளர்களுக்கும் காலரா பரவியது. அப்போது பேரன்ப்ரூக் தன் சொந்த உயிரைப் பற்றிக் கவலைப்படாமல், தன் கைகளாலேயே அவர்களுக்கு மருந்து கொடுத்து, இரவு பகலாகச் சேவை செய்தார். அதன் விளைவாக, அவருக்கும் காலரா தொற்றிக்கொண்டது.

மார்ச் 29-ஆம் தேதி (திங்கட்கிழமை), தன் முடிவு நெருங்குவதை உணர்ந்த அவர், சக மிஷனெரியான ராக்லேண்டிடம், "என் பிள்ளைகளைப் பற்றி எனக்கு எந்தக் கவலையும் இல்லை. அனாதையான என்னைத் தேவன் பார்த்துக்கொண்டார்; என் பிள்ளைகளையும் அவர் பார்த்துக்கொள்வார். நான் யாரை விசுவாசித்திருக்கிறேன் என்று எனக்குத் தெரியும்" என்று கூறிவிட்டு, அமைதியாக உயிரைத் துறந்தார்.

சவப்பெட்டி கூடக் கிடைக்காத அந்த சிவகாசிக் கிராமத்தில், சில மரப்பலகைகளைக் கொண்டு ஒரு பெட்டியை உருவாக்கி, அதிகாலையிலேயே சிவகாசி மிஷனெரி பங்களாவின் வளாகத்தில், ஒரு புளியமரத்தின் நிழலில் அவரை அடக்கம் செய்தனர்.

முடிவுரை:

இன்று நாம் சுரண்டை, பாவூர் மற்றும் சிவகாசி பகுதிகளில் காணும் ஒவ்வொரு தேவாலயத்தின் செங்கல்லிலும், பள்ளிக்கூடங்களிலும் ரெவரெண்ட் ஜான் தியோபிலஸ் பேரன்ப்ரூக்கின் வியர்வையும், இரத்தமும் கலந்திருக்கிறது. தந்தை மாயவரத்தில் உழைத்து மரித்தார்; மகன் சிவகாசியில் தன் உயிரையே தியாகம் செய்தார்.

இந்த மாபெரும் தியாகியை, ரத்த சாட்சியை, திருநெல்வேலியின் ஆன்மீகச் சிற்பியை இன்று நன்றியோடு நினைவுகூருவோம். அவர் ஏற்றிய கல்வி மற்றும் ஆன்மீகத் தீபம், இந்தத் தென் தமிழக மண்ணில் என்றென்றும் பிரகாசித்துக் கொண்டே இருக்கும்!

(என்றும் நன்றியுடன் - கிறிஸ்தவ வரலாற்றுச் சங்கம்,