காவிரிக்கரையில் ஒரு கல்விக் காவலர்: மாயவரத்தில் ரெவரெண்ட் ஜி.டி. பேரன்புரூக்கின் சுவடுகளைத் தேடி...
காவிரிக்கரையில் ஒரு கல்விக் காவலர்: மாயவரத்தில் ரெவரெண்ட் ஜி.டி. பேரன்புரூக்கின் சுவடுகளைத் தேடி...
(கிறிஸ்தவ வரலாற்றுச் சுவடுகள் மாத இதழின் நேரடி கள ஆய்வுக் கட்டுரை)
வரலாறு என்பது வெறும் காகிதங்களில் உறங்கும் எழுத்துக்கள் அல்ல; அது பல தியாகிகளின் வியர்வையிலும் இரத்தத்திலும் நனைந்த நிஜங்கள். அந்த நிஜங்களைத் தேடி, கிறிஸ்தவ வரலாற்றுச் சங்கத்தின் சார்பில் நாம் சமீபத்தில் மேற்கொண்ட கள ஆய்வுப் பயணம், வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க மாயவரம் (தற்போதைய மயிலாடுதுறை) பகுதியை நோக்கியதாக அமைந்தது. 19-ஆம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில் (1825 - 1830), சாதியப் பாகுபாடும் அறியாமையும் இருண்டு கிடந்த அந்தக் காவிரிக்கரையில், கல்வியெனும் தீபத்தை ஏற்றி, ஆன்மீகப் புரட்சியை வித்திட்ட சி.எம்.எஸ் (CMS) மிஷனெரி ரெவரெண்ட் ஜி.டி. பேரன்புரூக் (Rev. G.T. Barenbruck) அவர்களின் அழியாத சுவடுகளை இந்த ஆய்வுக்கட்டுரை ஆவணப்படுத்துகிறது.
1. மாயவரம்: 19-ஆம் நூற்றாண்டின் சமூகப் பின்னணி
நமது கள ஆய்வுக் குழு மாயவரம் மற்றும் அதனைச் சுற்றியுள்ள கிராமங்களில் பயணித்தபோது, அங்குள்ள பழமையான கோயில்களையும், காவிரி நதிக்கரை படித்துறைகளையும் காண முடிந்தது. 1825-ல் பேரன்புரூக் இங்கு வந்தபோது, இப்பகுதி எப்படி இருந்திருக்கும் என்பதை வரலாற்று ஆவணங்களோடு ஒப்பிட்டுப் பார்த்தோம்.
அக்காலத்தில் மாயவரம், கும்பகோணம் மற்றும் சிதம்பரம் ஆகிய பகுதிகள் இந்து மதத்தின் மிக முக்கியத் தளங்களாக விளங்கின. கல்வி என்பது குறிப்பிட்ட உயர் சாதியினருக்கு மட்டுமே சொந்தமாக இருந்தது. விளிம்புநிலை மக்கள் கல்வியறிவின்றி, மூடநம்பிக்கைகளின் பிடியில் சிக்கியிருந்தனர். இவ்வளவு சவால்கள் நிறைந்த ஒரு களத்தைத்தான் பேரன்புரூக் தனது பிரதான ஊழியத் தளமாகத் தேர்ந்தெடுத்தார்.
2. மாயவரத்தின் மாபெரும் கல்விப் புரட்சி
பேரன்புரூக் மாயவரத்தில் ஒரு நிலத்தை வாங்கி 'மிஷன் வளாகத்தை' (Mission Compound) அமைத்தார். அவர் ஆற்றிய பணிகளில் மிக முக்கியமானது கல்விப் பணி. நமது கள ஆய்வில் அவர் அமைத்த பள்ளிகளின் அடித்தளங்களைத் தேடினோம்.
அவர் வெறும் மதத்தைப் போதிக்காமல், சுமார் 29 முதல் 33 பள்ளிகளை மாயவரம் மற்றும் அதன் சுற்றுவட்டாரக் கிராமங்களில் நிறுவினார். இந்தப் பள்ளிகளில் 1,600 முதல் 1,750 மாணவர்கள் வரை கல்வி பயின்றனர். இதில் ஆச்சரியப்பட வைக்கும் வரலாற்று உண்மை என்னவென்றால், அவர் ஒரு 'சமத்துவக் கல்வியை' வழங்கினார்.
• பிராமணர்கள் (சுமார் 78 பேர்),
• இஸ்லாமியர்கள் (43 பேர்),
• சூத்திரர்கள் எனப்படும் இடைநிலைச் சாதியினர் (1505 பேர்),
• தலித் மக்கள் (Parriars - 130 பேர்)
என அனைவரும் எந்தப் பாகுபாடும் இன்றி ஒரே கூரையின் கீழ் அமர்ந்து கல்வி கற்றனர். ஒருமுறை ஒரு இந்து தந்தை பேரன்புரூக்கிடம் வந்து, "என் மகன் சில மாதங்கள் மட்டுமே உங்கள் பள்ளியில் படித்தான்; ஆனால் என் வாழ்நாளில் நான் கற்றதை விட அவன் அதிகம் கற்றுக்கொண்டு, இப்போது எனக்கே போதிக்கிறான்" என்று நெகிழ்ந்து கூறியதை சி.எம்.எஸ் ஆவணங்கள் பதிவு செய்துள்ளன.
3. சுதேசித் தலைவர்களை உருவாக்கிய 'மாயவரம் செமினரி'
ஐரோப்பிய மிஷனெரிகளை மட்டுமே நம்பியிருக்காமல், தமிழ் மண்ணின் மைந்தர்களே ஆசிரியர்களாகவும், போதகர்களாகவும் மாற வேண்டும் என்ற தீர்க்கதரிசனப் பார்வை பேரன்புரூக்கிற்கு இருந்தது. அதற்காக அவர் மாயவரம் மிஷன் வளாகத்தில் ஒரு இறையியல் பயிற்சி மையத்தை (Seminary) நிறுவினார்.
இதில் சுமார் 30-க்கும் மேற்பட்ட தமிழ் இளைஞர்கள் தங்கிப் படித்தனர். அவர்களுக்கு வேதக்கல்வியோடு, ஆங்கிலம், கணக்கு மற்றும் உலக வரலாறும் கற்பிக்கப்பட்டது. இந்தப் பயிற்சி மையத்தின் மூலம் உருவானவர்கள்தான் பின்னாளில் தென்னிந்தியாவின் முதல் சி.எம்.எஸ் தமிழ் போதகராக மாறிய ரெவரெண்ட் ஜான் தேவசகாயம் மற்றும் பல சிறந்த உபதேசியார்கள் ஆவர்.
4. சாதிய இருளைக் கிழித்த 'சமத்துவப் பந்தி'
நமது கள ஆய்வில் நாம் உணர்ந்த மிக முக்கியமான வரலாற்றுப் பதிவு இது. அக்காலத்தில் திருச்சபைக்குள்ளும் சாதிப் பாகுபாடு ஆழமாக வேரூன்றி இருந்தது. கீழ் சாதி மக்களுடன் இணைந்து உணவு உண்ணவோ, ஆராதனையில் பங்கேற்கவோ உயர் சாதிப் பின்னணியில் இருந்து வந்த கிறிஸ்தவர்கள் மறுத்தனர்.
இதை ஒழிக்க, பேரன்புரூக் மற்றும் ஜான் தேவசகாயம் ஆகியோர் செமினரியை ஒரு சமத்துவக் களமாகப் பயன்படுத்தினர். ஜான் தேவசகாயம் தனது அறைக்கு, 'கொர்நேலியஸ்' என்ற பிற சமூகத்தைச் சேர்ந்த ஒரு உபதேசியாரையும், பிற சமூக மாணவர்களையும் ஒன்றாக உணவு உண்ண அழைத்தார். பல மாணவர்கள் சாதிப் பழக்கத்தின் காரணமாக உணவருந்த மறுத்து வெளியேறியபோதும், பேரன்புரூக் அதைத் தொடர்ந்து கண்டித்து, சபைக்குள் சமத்துவத்தைக் கொண்டுவரக் கடுமையாகப் போராடினார்.
5. நதிக்கரை ஊழியமும், வலங்கைமான் ஆசிரியரின் மாற்றமும்
காவிரி நதிக்கரையில் நீராட வரும் மக்களிடமும், கும்பகோணம், சிதம்பரம் போன்ற இடங்களில் நடைபெறும் மாபெரும் தேர்த்திருவிழாக்களிலும் லட்சக்கணக்கான மக்கள் நடுவே பேரன்புரூக் துண்டுப் பிரசுரங்களை விநியோகித்து நற்செய்தியை அறிவித்தார்.
இதன் விளைவாக, வலங்கைமான் பள்ளியில் ஆசிரியராக இருந்த 'சிதம்பரம்' என்ற உயர் சாதியைச் சேர்ந்தவர் வேதத்தை வாசித்து மனம் மாறினார். எவ்வித எதிர்ப்பும் இன்றி, அவரே ஞாயிற்றுக்கிழமைகளில் பள்ளியைத் திறந்து மாணவர்களோடு ஜெபங்களை நடத்தினார். பின்னர் அவர் பேரன்புரூக்கால் ஞானஸ்நானம் பெற்று, 'ஸ்டீபன்' எனப் பெயர் மாறி, ஒரு சிறந்த மிஷனெரி உதவியாளராகச் செயல்பட்டார்.
6. பெண்களின் முன்னேற்றத்தில் அன்னா பேரன்புரூக்
பேரன்புரூக்கின் மனைவி அன்னா, மாயவரத்தில் பெண்களுக்கான பள்ளிகளைத் திறந்தார். ஒவ்வொரு வெள்ளிக்கிழமையும் தனது வீட்டில் பெண்களுக்கான சிறப்பு ஜெபக் கூட்டங்களை நடத்தினார். அவரது அன்பான அணுகுமுறையால் ஞானமுத்து, தேவாபிரசாதம், யோகன்னா, கிறிஸ்டினா போன்ற பல உள்ளூர் பெண்கள் சிறந்த விசுவாசிகளாகவும், சமூகத்தில் விழிப்புணர்வு பெற்றவர்களாகவும் மாறினர்.
7. "பேரன்புரூக் ஐயாவின் தியான இடம்": கள ஆய்வில் நெகிழ்ச்சி
பேரன்புரூக்கின் ஓய்வறியாத உழைப்பால் அவரது உடல்நிலை கடுமையாகப் பாதிக்கப்பட்டது. 1830-ஆம் ஆண்டுவாக்கில், அவருக்குத் தொண்டையில் இருந்த ஒரு ரத்த நாளம் வெடித்தது (Bursting of a blood-vessel). மருத்துவர்களின் அறிவுரைப்படி அவர் இந்தியாவை விட்டு வெளியேற வேண்டிய கட்டாயம் ஏற்பட்டது.
நமது கள ஆய்வில் நம்மை மிகவும் நெகிழ வைத்த பதிவு என்னவென்றால், அவர் மாயவரம் மிஷன் வளாகத்தில் மரங்களை நட்டு ஒரு அழகான தோட்டத்தை உருவாக்கியிருந்தார். அவர் சென்ற பிறகு பல வருடங்கள் கழித்து, அங்கு வந்த புதிய மிஷனெரிகள் பார்த்தபோது, அந்த ஊர் மக்களும் விசுவாசிகளும் அந்த மரத்தடியை மிகவும் புனிதமான இடமாகப் பாதுகாத்து வந்தனர். அந்த இடத்திற்கு "பேரன்புரூக் ஐயாவின் தியான இடம்" (Mr. Barenbruck’s meditation place) என்று பெயரிட்டு அன்போடு அழைத்தனர். அந்த மண்ணோடும் மக்களோடும் அவர் எந்த அளவு ஒன்றிப் போயிருந்தார் என்பதற்கு இதுவே சாட்சி.
இந்தியாவை விட்டுச் சென்ற அவர், 1833-ஆம் ஆண்டு மே 5-ஆம் தேதி ஜெர்மனியில் காலமானார். மரணப் படுக்கையில் அவர் எழுதிய கடைசி கடிதத்தில், தன் மகன்களையும் மிஷனெரிகளாக இந்தியாவிற்கே அனுப்ப வேண்டும் என்று கேட்டுக்கொண்டார். அதன்படியே அவரது மகன் ஜான் பேரன்புரூக், திருநெல்வேலி வந்து சிவகாசியில் ஊழியம் செய்து அங்கேயே மரித்தார்.
கிறிஸ்தவ வரலாற்றுச் சங்கத்தின் சார்பில் மாயவரத்தில் நாம் மேற்கொண்ட இந்தக் கள ஆய்வு, ஒரு மாபெரும் மிஷனெரியின் தியாகங்களை நேரில் உணரும் வாய்ப்பாக அமைந்தது. இன்று மாயவரத்தில் (மயிலாடுதுறையில்) மிடுக்காக நிமிர்ந்து நிற்கும் பள்ளிக்கூடங்களுக்கும், தேவாலயங்களுக்கும், சமத்துவச் சிந்தனைகளுக்கும் ஆணிவேராக இருந்தவர் ஜி.டி. பேரன்புரூக். அவர் மாயவரத்தின் மண்ணில் சிந்திய வியர்வையும் இரத்தமும் இன்று ஆயிரக்கணக்கான விசுவாசிகளாகவும், கல்விமான்களாகவும் உருவெடுத்து நிற்கிறது. இந்த வரலாற்றுச் சுவடுகளைப் பாதுகாத்து, அடுத்த தலைமுறைக்குக் கொண்டு செல்வது நமது தலையாய கடமையாகும்.
ஆய்வுக் கட்டுரை ஆசிரியர்:
மன்னா செல்வகுமார்
கிறிஸ்தவ வரலாற்றுச் சங்கம்
